“Lalka” fot. Gigant Film
Rok 2025 zapisał się w historii stołecznej kinematografii jako czas spektakularnych realizacji i serialowych powrotów. Od scenograficznej i kostiumowej rywalizacji ekip dwóch „Lalek” przez biografie i kino historyczne, aż po produkcje z udziałem światowych gwiazd. Mazowsze i Warszawa stały się planem filmowym, który żył własnym rytmem: z zasypaną śniegiem Starówką, zamienionymi w XIX-wieczne dekoracje ulicami i kamerami ustawionymi od Ursynowa po Radom.
Ubiegły rok zapamiętamy z pewnością jako swoisty pojedynek dwóch „Lalek” – reżyserowanego przez Pawła Maślonę serialu dla platformy Netflix oraz kinowej produkcji Gigant Films w reżyserii Macieja Kawalskiego. Obie twórczo podeszły do powieści Bolesława Prusa, zachowując historyczne realia, a zarazem dostosowując dramaturgię do oczekiwań współczesnych widzów. Nade wszystko jednak obie przez pół roku były w centrum zainteresowania Warszawiaków – zarówno za sprawą imponującej scenografii i obsady, jak i, wywołanych zdjęciami, utrudnień w komunikacji.
Jako pierwsi, 1 lipca ze zdjęciami do „Lalki” ruszyli twórcy serialu w reżyserii Pawła Maślony. Scenariusz filmu reżyser napisał wspólnie z dramaturgiem Pawłem Demirskim oraz Jagodą Dutkiewicz. W Stanisława Wokulskiego wciela się Tomasz Schuchardt, a w Izabelę Łęcką – Sandra Drzymalska. Za kamerą stanął Paweł Flis, a ekipa pracowała m.in. na ulicach zaadaptowanego do XIX-wiecznych realiów Starego Miasta i Krakowskiego Przedmieścia, jak również na torze wyścigów konnych na Służewcu, w pałacu w Jabłonnie czy też mieszczącym się już w województwie łódzkim, ale będącym oddziałem Muzeum Narodowego w Warszawie, pałacu Radziwiłłów w Nieborowie. Twórcy podkreślają, że netfliksowa „Lalka” nie będzie wierną adaptacją, a raczej współczesną wariacją na temat powieści Bolesława Prusa. Premiera zapowiedziana została na jesień br.
“Lalka” fot. Netflix
Z kolei 22 lipca na plan weszła ekipa kinowej „Lalki” Macieja Kawalskiego. Zdjęcia, za które odpowiadał Piotr Sobociński jr trwały do grudnia, a realizowane były między innymi w Alejach Ujazdowskich, gdzie w Pałacyku Sobańskich urządzono mieszkanie Łęckich, a także na Starym Mieście, Powiślu i Krakowskim Przedmieściu. Dla potrzeb zdjęć w październiku m.in. sztucznie zaśnieżono ok. 8 tys. m2 warszawskiej Starówki. Grudzień zaś ekipa spędziła między innymi w Łazienkach. Niewątpliwą atrakcją turystyczną stała się, zbudowana na Krakowskim Przedmieściu – w miejscu dawnego Pałacu Karasia obok pomnika Mikołaja Kopernika – realistyczna makieta sklepu Wokulskiego. Poza Warszawą filmowcy pracowali także w Łodzi, Wrocławiu i Paryżu. Za scenariusz odpowiadają Maciej Kawalski, Łukasz Światowiec i Piotr Sobociński jr W głównych bohaterów powieści Prusa wcielają się Kamila Urzędowska i Marcin Dorociński, postać Ignacego Rzeckiego gra, po latach filmowej nieobecności, Marek Kondrat, a towarzyszy im cała plejada gwiazd polskiego kina. „Lalkę” na ekranach kin zobaczymy od 30 września.
“Lalka” fot. Gigant Films
FILMY KINOWE
Początek 2025 roku był okresem, zapoczątkowanych jeszcze w poprzednim roku, intensywnych zdjęć do obrazu „Przez ścianę” w reżyserii Macieja Sobieszczańskiego. Produkcja WFDiF rozgrywa się w roku 1947 w areszcie na Rakowieckiej w Warszawie. To opowieść o spotkaniu i uczuciu, jakie zrodziło się przez więzienną ścianę między Wiesławą Pajdak oraz Jerzym Śmiechowskim. Przez 6 lat porozumiewali się za pomocą alfabetu morsa, a zobaczyli się dopiero… w dniu swojego ślubu. Główne role w filmie grają Maria Dębska i Jakub Gierszał, a za czarno-białe zdjęcia odpowiada Jolanta Dylewska. Powstający w koprodukcji z Mazowieckim i Warszawskim Funduszem Filmowym obraz kręcono w Warszawie i Modlinie oraz na Śląsku. Ostatni klaps na planie padł w lutym 2025.
W styczniu na plan weszli twórcy realizowanego przez TFP na zlecenie Grupy Polsat Plus obrazu „Ślady na wodzie” w reżyserii Antonio Galdameza. Zdjęcia do filmu realizowano w Tunezji, Chorwacji oraz w Polsce – w Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku, Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego PZH i w Klubie Smolna, a także w hali Grupy Polsat Plus przy ul. Łubinowej.
Wiosną 2025 roku w Warszawie realizowane były zdjęcia do filmu „Czas, który nie nadszedł” w reżyserii Julii Rogowskiej. Scenariusz Małgorzaty Piłacińskiej rozgrywa się w niedalekiej przyszłości i opowiada o świecie, w którym starość stała się największym tabu. Sara (Agata Kulesza) i jej partner Oskar (Dobromir Dymecki) planowali się razem zestarzeć. Dokonali jednak odmiennych wyborów. Sara pozostała wierna naturalnemu biegowi życia, Oskar skorzystał z rewolucyjnej kuracji antygeriatrycznej, zapewniającej młodość i miejsce w nowym społeczeństwie. Po latach niespodziewanie się spotykają – dzieli ich wygląd, łączy brak odpowiedzi na pytania spychane przez lata na drugi plan. Zdjęcia do produkcji studia Shipsboy realizowane były w okresie od marca do maja ubiegłego roku, a ekipa pracowała m.in. na terenach PKP na Olszynce Grochowskiej, w Forcie Piłsudskiego, budynkach Zepter Business Centre przy ul. Domaniewskiej oraz Intraco przy ul. Chałubińskiego, w ośrodku ŚWIT w Wildze, przy Rondzie ONZ i w okolicach ulicy Kasprzaka oraz w halach ATM.
“Czas, który nie nadszedł” fot. Maciej Skwara
Realizowane w lipcu „Miłe Kobiety” w reżyserii Marii Wojtyszko i Jakuba Krofty to historia Mileny, która pod nieobecność przebywającego na odwyku męża, opiekuje się dwójką dzieci, a także babcią i ciężarną siostrą. Gdy czuje się przytłoczona, jeździ na lotnisko, by obserwować podróżnych. Pewnego dnia spotyka tam mężczyznę, który omyłkowo bierze ją za swojego kierowcę. Milena podejmuje grę, nawiązuje więź z nieznajomym i wdaje się w romans… Zdjęcia do produkcji Bahama Films realizowane były na lotnisku Warszawa-Radom, a także m.in. w Hotelu Regent przy ul. Belwederskiej oraz na plaży nad Wisłą.
W wakacje na plan weszła też ekipa najnowszej, międzynarodowej produkcji Pawła Pawlikowskiego „Fatherland”, która za moment powalczy o nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes. To historia samochodowej podróży pisarza Thomasa Manna i jego córki Eriki po powojennej Europie. W obrazie, którego producentką jest firma Ewy Puszczyńskiej Extreme Emotions, główne role grają Hanns Zischler i Sandra Hüller. W Warszawie ekipa wykorzystała do zdjęć wnętrza Pałacu Kultury. Zaś cała produkcja realizowana była na jesieni również na Dolnym i Górnym Śląsku, a także poza Polską – w Niemczech, Francji i Włoszech.
Latem realizowane były również zdjęcia do kolejnej, trzeciej już odsłony serii
„Pieprzyć Mickiewicza” Sary Bustamante-Drozdek wg scenariusza Kacpra Szymona. Za przestrzeń do opowiedzenia produkcji Artramy po raz kolejny posłużył budynek XXIII Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Skłodowskiej-Curie przy Naddnieprzańskiej, a także warszawskie plenery nad Wisłą i w śródmieściu.
Od sierpnia do listopada w Warszawie oraz częściowo na Pomorzu odbywały zdjęcia do filmu „Nasza rewolucja” Piotra Domalewskiego na podstawie scenariusza Macieja Pisuka. To biograficzna opowieść o miłości Grażyny i Jacka Kuroniów osadzona w czasach powstawania Solidarności oraz stanie wojennym. Film skupia się zarówno na działalności opozycyjnej, jak i życiu prywatnym małżeństwa Kuroniów — miłości, codziennych zmaganiach, więziennych rozłąkach i poświęceniu dla wolności. W tytułowych bohaterów wcielają się Arkadiusz Jakubik i Magdalena Popławska. Producentem filmu jest Next Film, a zdjęcia realizowano m.in. na dworcach Centralnym i Śródmieście, w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus przy ul. Lindleya, Areszcie Śledczym na Białołęce, w Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych czyli dawnym areszcie na Rakowieckiej, w budynku dawnego Komitetu Centralnego PZPR, Muzeum Narodowym, na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym, w Instytucie Chemii Przemysłowej na ul. Rydygiera oraz w podwórzach w okolicach ulic Kredytowej, Ogrodowej i Mickiewicza. Ekipa spędziła również dwa dni zdjęciowe w podwarszawskiej wsi Kruczy Borek. Film powstaje w koprodukcji z Mazowieckim i Warszawskim Funduszem Filmowym.
“Nasza Rewolucja” fot. Anna Włoch
Równolegle do filmu „Nasza rewolucja” realizowany jest także dokument poświęcony Jackowi Kuroniowi – „Nie palcie komitetów” w reżyserii Marii Zmarz-Koczanowicz i Jacka Petryckiego. W filmie zobaczymy wywiady z osobami, które pracowały i przyjaźniły się z Kuroniem, m.in.: Adamem Michnikiem, Sewerynem Blumsztajnem, Heleną Łuczywo, Anną Bikont, Ludwiką Wujec, Andrzejem Sewerynem, Janem Rulewskim czy Adamem Wajrakiem. Zostaną one zestawione z materiałami archiwalnymi, w tym opowieścią samego Jacka Kuronia i niepublikowanymi dotąd nagraniami autorstwa Marcela Łozińskiego i Jacka Petryckiego. Obraz realizowany jest przez Next Film w koprodukcji z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie.
W wakacje rozpoczęły się również zdjęcia do realizowanej przez TFP kontynuacji popularnej komedii romantycznej, obrazu „Narzeczony na niby 2”. Bohaterką obrazu w reżyserii Bartka Prokopowicza jest 31-letnia Ola, która prowadzi podupadające schronisko i ledwo radzi sobie finansowo. Chcąc zdobyć wsparcie, organizuje spotkanie dawnych koleżanek, na którym zjawia się również jej dawna rywalka. Ekipa pracowała na planie w mazowieckich wsiach Ponurzyca i Samorządki, a także na warszawskiej Pradze Południe.
W sierpniu padł pierwszy klaps na planie fabularnej produkcji Netflixa “Mniej obcy” w reżyserii Kristoffera Rusa. Scenariusz napisany przez Wiktora Piątkowskiego i Joannę Kozłowską to osadzona w realiach lat 80. i 90. historia lidera Lady Pank i legendy polskiego rocka, Jana Borysewicza, w którego wciela się debiutujący na dużym ekranie kompozytor i gitarzysta Mikołaj Bukrewicz.
Od 21 sierpnia do 21 października pracowała na planie ekipa „Apolonii” w reżyserii Arkadiusza Gołębiewskiego. Produkowany przez Studio Gołąb film opowiada losy trzech pokoleń kobiet, których życie naznaczone zostało skomplikowaną powojenną historią i ciężarem stalinowskich represji. Skrywane przez dekady sekrety rodzinne stają się punktem wyjścia do konfrontacji, pełnej napięcia, bolesnych odkryć i decyzji, które na zawsze zmieniają życie bohaterów. W tytułową bohaterkę wciela się wybitna aktorka Halina Łabonarska, a partnerują jej m.in. Henryk Talar, Maja Barełkowska, Marek Probosz, Wenant Nosul i Ireneusz Czop. Zdjęcia realizowane były w dużej mierze w Pułtusku. Ekipa pracowała na terenie miejscowego zamku, a także w porcie, na rynku i w komendzie Straży Miejskiej. Filmowcy gościli także na terenie gminy Sońsk, w Willi Alma w Gołotczyźnie, w Centrum Medycznym Elbit Med w Ciechanowie, w Pałacu i Folwarku Łochów oraz w Studiu Nagrań Polskiego Nagrań w Warszawie i stołecznym Barze Motocyklowym 2KOŁA.
We wrześniu na plan weszła ekipa produkowanego przez Bahama Films fabularnego debiutu Anny Urbańczyk „Kalafior przeznaczenia” na podstawie scenariusza Emila Miszkowicza-Adamowicza. To historia Ani (Maja Michnacka), która pracuje w osiedlowym warzywniaku prowadzonym przez jej apodyktyczną matkę, Elżbietę (Gabriela Muskała). Nieśmiała i wyczerpana codziennością, znajduje nieprawdopodobnego „sojusznika” w walce o własną autonomię: wyrzuconego na zapleczu kalafiora – który, ku jej szokowi, zaczyna do niej mówić – głosem Adama Woronowicza. Zdjęcia do tej surrealistycznej komedii o dojrzewaniu powstawały na warszawskim Ursynowie, w tym w tak charakterystycznych miejscach jak Kopa Cwila czy Dom Sztuki SMB „Jary”.
We wrześniu i październiku realizowane były zdjęcia do filmu „Syrenka Picassa” w reżyserii Janusza Zaorskiego (prod. Holly Pictures) wg scenariusza Romana Jarosza. Za inspirację posłużyła niezwykła historia rysunku warszawskiej Syrenki, którą w 1948 roku, podczas swojego jedynego pobytu w Polsce, namalował Pablo Picasso na ścianie mieszkania na nowo wybudowanym osiedlu na warszawskiej Woli. W filmie współcześnie rysunek zostaje ponownie odkryty przez aktualną właścicielkę mieszkania. Twórcy realizowali zdjęcia na warszawskim osiedlu Koło, a także w obiektach Akademii Sztuk Pięknej i Muzeum Sztuki Nowoczesnej, na hali WFDiF oraz w Skolimowie. W obsadzie znaleźli się Andrzej Seweryn, Magdalena Koleśnik, Dominika Kluźniak, Maciej Musiał i Piotr Głowacki. W rolę słynnego malarza wciela się hiszpański aktor Oscar Martin. Produkcja realizowana jest m.in. przy wsparciu Mazowieckiego i Warszawskiego Funduszu Filmowego.
“Syrenka Picassa” fot. Jarosław Sadkowski ©Holly Pictures Sp. z o.o.
Od września do listopada trwały prace na planie „Onej” – fabularnego debiutu uznanej dokumentalistki Agnieszki Zwiefki. Scenariusz filmu, który opowiada o życiu tytułowej 50-latki, która staje w obronie swojego ulubionego drzewa przeznaczonego do wycinki, reżyserka napisała wspólnie z odtwórczynią głównej roli Jowitą Budnik. Obok niej na ekranie pojawią się Andrzej Konopka, Kasia Łubik i Szymon Mysłakowski. Za kamerą stanęła Jolanta Dylewska. A choć akcja filmu rozgrywa się w małym miasteczku, zdjęcia do produkcji Harine Films realizowane były w Warszawie i w Serocku.
“Ona” fot. Anna Włoch
W listopadzie i grudniu w Warszawie swój kolejny film reżyserował Paweł Podolski. Produkowany przez Orka Films komediodramat „Trochę sensu” napisany wspólnie z Lynn Kucharczyk to opowieść o spektakularnie aspołecznym Antonim, który musi za wszelką cenę doprowadzić do zwolnienia Olgi – nowej, spontanicznie bijącej ludzi koleżanki z pracy, która z jakiegoś powodu uznaje go za przyjaciela. Główne zdjęcia realizowane były w Hali PKP CARGO przy ul. Przyce, biurowcu na ul. Przecławskiej, cmentarzu w Józefowie i w warszawskiej kawiarni Beza. Ekipa pracowała także na planie w Konstancinie-Jeziornej oraz na Ursynowie.
W grudniu w Warszawie padł pierwszy klaps na planie filmu „Horyzont” w reżyserii Bodo Koxa. To adaptacja głośnej powieści Jakuba Małeckiego, której bohaterm jest Maniek – weteran z Afganistanu zmagający się z wojenną traumą oraz jego sąsiadka Zuza próbująca rozwikłać rodzinną tajemnicę. Dzięki przyjaźni bohaterowie przepracowują trudną przeszłość i odnajdują nadzieję na lepsze życie. Zdjęcia do produkcji WFDiF realizowano na warszawskim Mokotowie. W głównego bohatera wciela się Piotr Witkowski.
PRODUKCJE MIĘDZYNARODOWE
Jak co roku nie zabrakło też międzynarodowych ekip, których obecność to dowód, że Warszawa i Mazowsze mają potencjał być jednym z czołowych centrów produkcyjnych w Europie Środkowej. Stolica Polski gościła w 2025 roku zarówno amerykańskich twórców, jak i gwiazdy kina bollywoodzkiego – na czele z niezwykle popularnym Shah Rukh Khanem.
9 stycznia na platfomie Sony LIV swoją premierę miał drugi sezon historycznego serialu „Freedom at Midnight” uznawanego za jedną z najbardziej ambitnych indyjskich produkcji telewizyjnych ostatnich lat. Wyreżyserowany przez Nikkhila Advani serial opowiada o dramatycznych wydarzeniach z drugiej połowy XX wieku prowadzących do uzyskania przez Indie niepodległości, ukazując zarówno perspektywę przywódców politycznych, jak i zwykłych obywateli. – Mazowsze okazało się idealną przestrzenią do realizacji scen historycznych dzięki autentycznym lokacjom oraz doskonałej współpracy z lokalnymi władzami i instytucjami – podkreśla Dawid Szurmiej ze Studia Agart. Zdjęcia odbywały się m.in. w Żyrardowie, którego unikalna XIX-wieczna zabudowa przemysłowa pozwoliła wiarygodnie odtworzyć realia epoki schyłku brytyjskiego panowania w Indiach.
Studio Agart odpowiadało także za organizację zdjęć do nakręconego w całości w Polsce indyjskiego obrazu „Oskarżona” w reżyserii Anubhuti Kashyap. To historia cenionej ginekolożki (Konkona Sensharma), której życie rozpada się pod wpływem poważnych oskarżeń o nadużycia seksualne, stawiając pytania o granice prawdy, reputacji i społecznego osądu. Warszawa zapewniła produkcji niezwykle różnorodne przestrzenie — od nowoczesnych dzielnic biznesowych po kameralne wnętrza miejskie — pozwalając stworzyć intensywny, realistyczny świat psychologicznego dramatu. Globalna premiera „Oskarżonej” miała miejsce w serwisie Netflix 27 lutego br.
Na zapowiedzianą na grudzień premierę czeka, realizowany częściowo w Warszawie, wysokobudżetowy indyjski film akcji „King” Siddhartha Ananda z udziałem Shah Rukh Khana — jednego z najbardziej rozpoznawalnych aktorów na świecie. Współpracująca ze Studiem Agart ekipa gościła w Polsce od września do października. Produkcja wykorzystała mazowieckie lokacje jako część międzynarodowej narracji akcji, łączącej tematykę władzy, dziedzictwa i osobistej transformacji. W filmie występuje także indyjska modelka Deepika Padukone uznana przez magazyn Time za jedną z ze stu najbardziej wpływowych osób na świecie.
Natomiast w październiku w Warszawie przez blisko miesiąc realizowano zdjęcia do amerykańskiego horroru „Blue Oyster” z Williamem Baldwinem w roli głównej. Aktor wciela się postać Frankiego Wizarda, gospodarza śmiertelnej gry, w której profesor i jego studenci walczą o przetrwanie podczas pozornie zwykłej kolacji. Scenariusz filmu napisał Loris Curci, a za jego reżyserię odpowiada Alejandro Hidalgo. Filmowcy pracowali w biurowcu Wolf przy ul. Marszałkowskiej. Produkcję ze strony polskiej realizował Under Ski Tower, a w obsadzie pojawiają się również polscy aktorzy m.in. Michał Ochocki i Mariusz Zaniewski.
Pałac Kultury i Nauki pojawia się w sekwencji otwierającej „Dust” w reż. Anke Blondé. To belgijsko-grecko-polsko-brytyjska koprodukcja realizowana z polskiej strony przez firmę Shipsboy. Tytuł miał swoją premierą w konkursie głównym na Berlinale w 2026 r.
SERIALE
Od końca listopada 2024 do końca czerwca 2025 na planie pracowali twórcy trzeciej odsłony rozgrywającej się w Szczecinie kryminalnej serii „Odwilż” w reżyserii Xawerego Żuławskiego. Za scenariusz odpowiadają Kevin Rundle i Bartosz Janiszewski. Tym razem akcja koncentruje się na śledztwie w sprawie międzynarodowego handlu fentanylem… W województwie mazowieckim zdjęcia realizowano na hali w Sękocinie, a także w podwarszawskich miejscowościach Łubienica i Falenty. Produkowany przez Magnolia Films dla TVN Warner Bros. Discovery serial w październiku ubiegłego roku trafił na HBO Max.
“Odwilż” fot. Adam Golec
W marcu br. w HBO Max miała miejsce premiera „Piekła kobiet” wg scenariusza Magdaleny Franczuk i Ewy Popiołek. Reżyserowany przez Annę Maliszewską serial to dramat obyczajowy z wątkami kryminalnymi rozgrywający się w Warszawie lat 30. XX wieku. Główna bohaterka Helena Wróblewska (Agata Turkot) jest redaktorką popularnego pisma. Jej życie zmienia się nieodwracalnie, gdy dowiaduje się o śmierci młodej tancerki. W redakcji pozostaje po niej tylko zagadkowy list. Z każdą kolejną pogłoską o dramatycznych losach innych kobiet, Helena zaczyna odkrywać, że gazeta, którą prowadzi z mężem Maksymilianem (Mateusz Damięcki), może być powiązana z tymi wydarzeniami. „Piekło kobiet” dla TVN Warner Bros. Discovery wyprodukowała Extreme Emotions, a zdjęcia do serialu realizowane były m.in. na warszawskich ulicach Karowej i Koziej, Rynku Starego Miasta, w szpitalu przy Lindleya, na Torze Wyścigów Konnych na Służewcu, we wnętrzach Pałacu Kultury i Nauki, Muzeum Narodowego oraz Teatru Sabat przy ul. Foksal, a także w parku przed Muzeum Wnętrz w Otwocku Wielkim.
“Piekło kobiet” S1E1 fot. Agnieszka Jurek-Opalińska
W serwisie HBO Polska dostępny jest od grudnia 2025 serial „Niebo. Rok w piekle” w reżyserii Bartosza Blaschke i wg scenariusza Jakuba Korolczuka. Akcja serialu dzieje się w 1991 w niewielkiej miejscowości w województwie siedleckim. Sebastian Keller (Stanisław Linowski), młody chłopak wychowywany przez samotną matkę, nawiązuje znajomość z Piotrem Wójcikiem (Tomasz Kot), samozwańczym guru prowadzącym wspólnotę duchową Niebo. Z czasem ich duchowa komuna zaczyna funkcjonować jako system przemocy i fanatyzmu. Okres zdjęciowy serialu trwał od lutego do czerwca 2025. Zdjęcia kręcono w Otwocku i w Warszawie. Za produkcję serii odpowiadał dFlights na zlecenie TVN Warner Bros. Discovery.
Od kwietnia do czerwca trwały natomiast prace na planie kontynuacji serialu „Klara” w reżyserii Łukasza Jaworskiego. Realizowana z udziałem Izy Kuny i Adama Woronowicza słodko-gorzka opowieść o życiu 40-letniej singielki, która goni za swoim szczęściem również pojawić się ma na HBO Max w bieżącym roku. Ekipa serialu realizowała zdjęcia m.in. w Szpitalu Południowym na ul. Pileckiego, Parafii pw. Św. Andrzeja Apostoła przy ul. Chłodnej i Kościele Rzymskokatolickim przy al. Solidarności, w Urzędzie Stanu Cywilnego przy Nowogrodzkiej, w EC Powiśle, na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym przy ul. Żytniej, na Rynku Nowego Miasta, Saskiej Kępie, a także w Józefowie, Konstancinie oraz na polu golfowym we wsi Sobienie Szlacheckie.
“Klara ” S2E4 fot. Bartosz Krupa
Wiosna była także okresem intensywnych prac na planie serialu „Drelich” w reżyserii Grzegorza Jaroszuka. Oparty na scenariuszu Jakuba Ćwieka (na podstawie własnej powieści) i Bartosza Staszczyszyna serial to historia Marka Drelicha (Filip Pławiak) – warszawski włamywacz, który prowadzi podwójne życie. Z jednej strony jest oddanym ojcem i byłym mężem, z drugiej – perfekcyjnym przestępcą z własnym kodeksem. Zdjęcia realizowane były od kwietnia do lipca 2025 m.in. na Mokotowie, w Konstancinie oraz na złomowisku pod Otwockiem. Serial dla TVP produkowała ATM Grupa.
“Drelich” fot. Przemo Pączkowski
Jedną z najważniejszych serialowych premier jesieni było pojawienie się, realizowanego wiosną, serialu „Glina. Nowy rozdział” w reżyserii Władysława Pasikowskiego i wg scenariusza Macieja Maciejewskiego. Produkcja Apple Film dla SkyShowtime i Telewizji Polskiej to kontynuacja kultowej serii sprzed kilkunastu lat ponownie zabierająca widzów na warszawskie ulice, na których policjanci ze stołecznego wydziału zabójstw (Maciej Stuhr, Jacek Braciak, Nela Maciejewska) mierzą się z przemocą i śmiercią. Za scenerię serialu posłużyły m.in. Bazar Różyckiego i ulica Brzeska, Bazar przy ul. Wolskiej 50, Elektrownia Powiśle, Kładka Praska, okolice BUW, Plac Zbawiciela, kamienice przy ul. Marszałkowskiej oraz Jerzego Waszyngtona, osiedle przy Ursynowskiej, wnętrza Instytutu Higieny przy ul. Chocimskiej, Galeria Północna, trasa szybkiego ruchu w Wilanowie oraz Trasa Łazienkowska, a także Hotel Loft 22, Hotel Eva Park Life & SPA w Konstancinie oraz Zakroczym.
“Glina Nowy Rozdział”
Swoje flagowe produkcje kontynuował również CANAL+. Od maja do lipca w dawnej Fabryce FSO na Żeraniu realizowane były zdjęcia do piątego już sezonu komediowego hitu „The Office PL”, który reżyseruje Maciej Bochniak. Stacja powierzyła mu także pieczę nad spin-offem uwielbianych przez widzów perypetii Malcolma xD i Stomila czyli serialem „Ekspedycja xD”, a zdjęcia do tej produkcji realizowano na przełomie października i listopada na Wawrze, na terenie żerańskiego FSO oraz w Wierzbicy. Za produkcje odpowiada Jake Vision DGA Studio.
Od czerwca do września 2025 na planie pracowali twórcy serialu Telewizji Polskiej „Czarna śmierć” w reż. Kuby Czekaja (prod. Watchout Studio, scen. Piotr Derewenda i Wojciech Lepianka). A choć fabuła opowiada o epidemii czarnej ospy we Wrocławiu w 1963 roku, to blisko 90% zdjęć było realizowanych w Warszawie i województwie mazowieckim. Stolicę Dolnego Śląska „zagrały” m.in. Wydział Koreanistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Baseny Kora, Instytut Chemii Przemysłowej, Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus, Dom Polonii, Związek Rzemiosła Polskiego przy ul. Miodowej, a także Dom Opieki Społecznej w Górze Kalwarii, Zespół Willowo-Parkowy Turczynek w Milanówku i Twierdza Modlin.
Pod koniec sierpnia rozpoczęły się zdjęcia do serialu „Morfeusz” w reżyserii Macieja Migasa wg scenariusza Michała Wawrzeckiego. Produkcja TFP dla platformy SkyShowtime to trzymająca w napięciu historia Piotra Leyera, młodego prawnika i przykładnego ojca, który po brutalnym zabójstwie brata zostaje wciągnięty w świat rodzinnego gangu, stając na czele organizacji od której całe życie próbował się odciąć. Ku zaskoczeniu wszystkich, Piotr doskonale odnajduje się w półświatku, a jego skuteczność i bezwzględność szybko przynoszą mu szacunek i władzę. W głównych rolach wystąpią m.in. Andrzej Grabowski, Kamil Szeptycki, Mateusz Kmiecik i Sylwia Gola. Serial realizowany był w Polsce i Tunezji. Na ekranie zobaczymy m.in. warszawskie blokowiska na Pradze Północ, modną ulicę Foksal oraz wille w Konstancinie-Jeziornej.
“Morfeusz” serial oryginalny sky showtime fot. Bartosz Mrozowski
Do najbardziej oczekiwanych tegorocznych serialowych premier HBO Max z pewnością zaliczyć należy „Wśród nocnej ciszy” w reżyserii Jana Holoubka. Twórca „Heweliusza” tym razem sięgnął po jedną z najgłośniejszych spraw kryminalnych czasów PRL-u – zbrodnię połaniecką, której ofiarami była ciężarna kobieta, jej mąż i młodszy brat w drodze z pasterki w Wigilię 1976 roku. Punktem wyjścia dla scenariusza autorstwa Macieja Kowalewskiego i Piotra Konstantinowa był reportaż Wiesława Łuki “Nie oświadczam się”. To opowieść o zmowie milczenia, zagadkowej śmierci i tych, którzy za wszelką cenę dążyli do prawdy i sprawiedliwości. Ekipa „Wśród nocnej ciszy” pracowała na planie od lipca 2025 do marca 2026 roku. Scenę zbrodni zrealizowano w podwarszawskiej wsi Somianka. Za lokacje w Warszawie posłużyły m.in. wnętrza Instytutu Technologiczno-Przyrodniczego przy ul. Hrabskiej, Schroniska dla nieletnich w Warszawie-Okęciu, Instytutu Łukasiewicza i Pałacu Młodzieży. Zdjęcia kręcono również w Tworkach, Nasielsku i Sękocinie. Sześcioodcinkowy serial na zlecenie TVN Warner Bros. Discovery produkuje Lulu Production.
We wrześniu na plan w Warszawie weszła ekipa 2. sezonu znakomicie przyjętego serialu „Matki pingwinów” reżyserowanego przez Jagodę Szelc (prod. Mental Disorder 4, scen. Klara Kochańska–Bajon, Nina Lewandowska,
Justyna Bilik, Ariadna Lewańska i Magdalena Żakowska). Tym razem bohaterowie muszą stawić czoła wyzwaniom, jakie przynosi prowadzenie własnej szkoły dostosowanej do potrzeb ich dzieci z niepełnosprawnościami. To kolejna z wyczekiwanych premier Netlixa zapowiedzianych na ten rok.
Wśród okrytych tajemnicą produkcji dla Netflixa jest również realizowany jesienią serial pod roboczym tytułem „Puppies” osadzony w policyjnym świecie „Psów” Władysława Pasikowskiego. W obsadzie nie mogło zabraknąć oczywiście ulubionego aktora reżysera – Bogusława Lindy. Za reżyserię części odcinków odpowiada Jan P. Matuszyński, a za produkcję Wonder Studio.
W październiku, w okresie trwania XIX edycji Konkursu Chopinowskiego Jakub Piątek, reżyser nagradzanego na całym świecie filmu „Pianoforte” ponownie skierował kamerę na młodych pianistów z całego świata – tym razem, by opowiedzieć o nich w formie siedmioodcinkowego dokumentalnego serialu, który wraz z nim współreżyserują Marta Prus i Marek Kozakiewicz. Projekt „Pianoforte. Serial!” jest wspólną produkcją Telemarku i Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Koproducentem serialu jest Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, a produkcja została dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Serial będzie można zobaczyć w 2027 roku na stulecie pierwszej edycji Konkursu Chopinowskiego.
W nocy z 17 na 18 grudnia padł ostatni klaps na planie sześcioodcinkowego serialu „Bunt” realizowanego przez Telemark dla Netflixa. To inspirowana prawdziwymi wydarzeniami opowieść o największym buncie więziennym w Polsce, który miał miejsce w 1989 roku w Zakładzie Karnym w Czarnem. Za scenariusz odpowiadali Łukasz Bluszcz i Marcin Kubawski, a za reżyserię Mateusz Rakowicz i Marek Lechki. W rolach głównych występują Borys Szyc i Filip Pławiak, a także Jacek Poniedziałek i Anita Szepelska. Zdjęcia do filmu trwały pięć miesięcy (z czego dwa w Wilnie). Za kamerą stanął Jacek Podgórski. Premiera na Netflixie jeszcze w tym roku.
KRÓTKIE METRAŻE
Od 17 kwietnia do 7 maja w klasztorze Salezjanów w Czerwińsku nad Wisłą realizowane były zdjęcia do niezależnej krótkometrażowej produkcji „Chłopiec pogryziony przez jaszczurkę” w reżyserii Franciszka Szumińskiego. To opowieść o młodym chłopaku, który zmaga się z decyzją, czy przyjąć święcenia kapłańskie. Rozrywany wątpliwościami, trafia do specjalnego ośrodka, prowadzonego przez siostrę Klarę. W filmie występują Szymon Majchrzak, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik i Dagny Mikoś.
Jak co roku latem w różnych miejscach Warszawy swoje krótkie metraże realizowali studenci Warszawskiej Szkoły Filmowej. W filmie młodej białoruskiej reżyserki Aleksandry „Sashy” Kutsen „Wszystkie miały na imię Anżelika” do zbudowania kolorowego i chaotycznego świata pracownicy salonu kosmetycznego twórcy wykorzystali przestrzeń salonu piękności Not Only Hair na warszawskiej Woli. Akcja dramatu „Kanaan” Dominika Mireckiego, w którym rodzeństwo emigrantów natrafia na zwłoki w mieszkaniu przeznaczonym do odmalowania, rozgrywa się w białej przestrzeni surowego lokalu w warszawskiej kamienicy na ul. Niekłańskiej. Kameralny dramat „Princeska” Franciszka Korolczuka osadzony jest na ulicy Białostockiej na Pradze Północ. A przestrzeń do opowiedzenia rozgrywającej się w gruzińskiej diasporze fabuły „Bez przepisu” Filipa Wieczorka twórcy znaleźli w Restauracji Gruzińskiej Madloba na ul. Żelaznej oraz w Kuchni Francuskiej „Objadalnia” na ul. Łukowskiej.
Warszawy i jej okolic nie zabrakło też w krótkometrażowych produkcjach Studia Munka Stowarzyszenia Filmowców Polskich. O Złotą Palmę w kategorii krótkometrażowej zawalczy już za chwilę w Cannes produkcja „Spiritus Sanctus” w reż. Michała Toczka. Podczas prohibicji związanej z wizytą papieża Jana Pawła II w Polsce w 1999 roku główny bohater (Sebastian Stankiewicz) próbuje zdobyć butelkę wódki na urodziny żony. Zwykłe wyjście do sklepu stopniowo wymyka się rzeczywistości. Zdjęcia realizowane były w Czerwińsku nad Wisłą, Nowym Zglechowie, wsi Łęg w powiecie piaseczyńskim, w Konstancinie-Jeziornej oraz w Klasztorze oo. Bernardynów przy ul. Czerniakowskiej w Warszawie. Zdjęcia do rozgrywającego się podczas jednej nocy w magazynie firmy e-commerce dramatu „Wszyscy widzieli” Patrycji Polkowskiej nakręcone zostały w hali magazynowej firmy RABEN w podwarszawskiej miejscowości Adamów. Z kolei akcja kameralnej opowieści o miłości i samotności „Pieśń o nocy” Oskara Sadowskiego rozgrywa się we wnętrzach Jaworowego Dworu w miejscowości Trębki Nowe. Zaś za przestrzeń do filmu „Non Omnis” Magdaleny Kuśmierczyk posłużyły Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Warszawie oraz plenery Lasu Kabackiego.
2025 w liczbach
Łącznie w 2025 roku Urząd Miasta Stołecznego Warszawa wydał 915 zezwoleń na realizację zdjęć na terenie miasta. Liczba ta przekłada się na rekordowe 2015 dni zdjęciowych, a dane te nie uwzględniają zdjęć wykonanych metodą reporterską, których realizacja nie wiązała się z umieszczaniem niezbędnej infrastruktury technicznej, a także tych realizowanych na posesjach i w obiektach prywatnych. Największym zainteresowaniem wśród filmowców w ubiegłym roku cieszyły się dzielnice: Śródmieście, Praga Północ, Mokotów, Wola i Wawer. Skala realizacji, różnorodność gatunków i obecność międzynarodowych produkcji potwierdzają, że Warszawa i Mazowsze nie tylko są liderem filmowej mapy Polski, ale także coraz bardziej liczącym się regionem filmowym w Europie.
Rafał Pawłowski
